Wat een goed besluit was het om de tentoonstelling Brancusi een week uit te stellen. Geen sneeuw meer  op de straten, maar wel een prachtig zonnetje en openbaar vervoer dat gewoon weer op tijd reed. Deze zondag  was de laatste dag dat de Brancusi tentoonstelling  in Nederland te zien was. Een unieke tentoonstelling. We hebben genoten van de beelden en de opwaartse abstracte ontwikkeling  die Brancusi in zijn sculpturen te zien gaf. Waarmee hij de essentie van zijn onderwerp wilde weergeven.

Onze 15 collega’s kregen op de koop toe nog een extra deelnemer erbij, die gewoon de hele toer heeft meegelopen. Hoe meer zielen hoe meer vreugde zal maar zeggen. Fascinerend hoe de deelnemers allemaal een andere interpretatie gaven over enkele beelden. We kijken allemaal naar hetzelfde voorwerp maar zien allemaal wat anders in wat we waarnemen. En dat was natuurlijk mooi om van iedereen te horen. Dit keer was de iPad een prima knechtje en kon Paul wat meer laten zien dan alleen de zaken in de tentoonstelling. Natuurlijk was er veel te vertellen en liep de de rondleiding tijdtechnisch wat uit de hand, maar we hebben het gered. We hadden immers een afspraak voor de lunch. Daar wilden we natuurlijk  toch echt wel op tijd aankomen. Want kunst kijken daar krijg je trek van… Eenmaal binnen in het gezellige (smalle) restaurant proefden we bijzondere gerechten aangevuld met twee glaasjes wijn of iets anders en dat alles maakten de middag compleet. Tevreden en voldaan ging vervolgens ieder zijn weg, een mooie ervaring rijker.